Raad voor de Volksgezondheid op Curaçao weer actief?
ZATERDAG 8 juni 2013
Raad voor de Volksgezondheid al ruim een jaar ‘bestuurloos’
Islelly ‘Tilly’ Pikerie doet een promotieonderzoek aan de Intercontinental University of Curaçao (ICUC) naar het effect van drie specifieke beleidsinterventies op het gebied van Good Governance op Curaçao en naar de vraag of Good Governance wel in te passen is in de Curaçaose cultuur. In dat kader moet zij voor het instituut ook artikelen publiceren. Voor het Antilliaans Dagblad zal zij in een serie artikelen verschillende aspecten van Good Governance belichten. Dit is het derde deel en gaat over de Raad voor de Volksgezondheid Curaçao (RVC).
In 2004 is op Curaçao de Raad voor de Volksgezondheid voor Curaçao (RvV) in gesteld die belangrijk en goed werk verricht heeft. In mei 2012 liep de termijn van de bestuursleden van de RvV af en moesten er nieuwe leden benoemd worden. Ondanks de beloften van twee opeenvolgende ministers van Volksgezondheid, zijn er ruim een jaar na dato geen nieuwe raadsleden benoemd. Het is belangrijk om een nieuwe Raad te benoemen omdat deze onder andere moet werken aan de introductie van een nieuwe Landsverordening Raad voor de Volksgezondheid en het formaliseren van het secretariaat, omdat deze nu nog stoelt op oude wetgeving van vóór 10 oktober 2010. Er zijn zelfs al personen voorgedragen voor de nieuwe RvV, echter zonder dat de opeenvolgende ministers hierover een besluit hebben genomen. Het gaat om huisarts Rob Spong, oogarts Ali Abdala, Fons Simon van de Sociale Verzekeringsbank (SVB), fysiotherapeute Marieke de Windt en internist-nefroloog Nouaf Ajubi.Een goed functionerende gezondheidszorg is gebaat bij een Raad voor de Volksgezondheid (RvV). De RvV zet zich in voor de volksgezondheid en de toegankelijkheid en kwaliteit van de zorg. Als adviesorgaan kan de Raad de verantwoordelijke ministers voor gezondheidszorg aanzetten tot het voeren van adequaat beleid op het gebied van volksgezondheid en zo een bijdrage leveren aan de deugdelijkheid van bestuur. Na de oprichting in 2004 is binnen de RvV gebruik gemaakt van het zogenaamde ‘Clinical Governance’-model, dat grote overeenkomsten kent met het Good Corporate Governance. Het verschil is dat Clinical Governance alleen toepasbaar is in socialeen gezondheidszorgsituaties. Het Clinical Governance-model is het resultaat van een uitgebreid en gedetailleerd onderzoek, uitgevoerd door de nationale gezondheidsdienst van Engeland, United Kingdom National Health Services (NHS), en wordt gedefinieerd als: ,,Een raamwerk die NHS-organisaties aanspreekt op een continue verbetering van kwaliteit van dienstverlening, op het bewaken van een hoge standaard van zorg en op het creëren van een omgeving waarin voortreffelijkheid in klinische zorg floreert.” Clinical Governance behelst dus vier belangrijke kenmerken, namelijk een herkenbare hoge standaard in de zorg, een overzichtelijk stelsel van verantwoordelijkheiden aansprakelijkheid, vastgestelde procedures voor alle vakdeskundigen voor het opsporen en verhelpen van slechte prestaties en een continu dynamisch verbeteringsproces. Voor het bewerkstelligen van goede zorg op Curaçao heeft de RvV binnen het Clinical Governance-model het concept ‘Health Care Governance’ geïntroduceerd. Het gaat hier om een aantal projecten binnen de gezondheidszorg van Curaçao die gerealiseerd worden volgens het Clinical Governance-principe.
Al deze projecten moeten er uiteindelijk voor zorgen dat onder andere de specialisten en de ziekenhuizen geïntegreerd worden in een zogenaamd Geïntegreerd Medisch Specialistisch Bedrijf (GMSB) en dat er een Nota Zorg opgesteld en geïmplementeerd wordt waarmee de hele herstructurering van zowel de preventieve als de curatieve gezondheidszorg bewerkstelligd wordt. Het project kent tal van deelprojecten die daaronder vallen, waaronder ook het doen van wetenschappelijk onderzoek en het hanteren van de juiste cijfers en data. Good Governance-organisaties kenmerken zich door verschillende karakteristieken, zoals:consensus-georiënteerd, transparant, verantwoordelijk, ontvankelijk, billijk, effectief, efficiënt, wettig en participerend. De RvV op Curaçao voldeed tot mei 2012 aan deze karakteristieken. Met een goed bestuur is de Raad in staat de zo belangrijke adviserende functie uit te oefenen ten opzichte van het ministerie van Volksgezondheid. Op deze manier kan de gezondheidszorg op Curaçao naar het gewenste niveau worden gebracht en alle daarbij betrokken partijen op een lijn krijgen. De grote vraag blijft daarom: Waarom is de Raad voor de Volksgezondheid op dit moment inactief? Juist nu er zoveel belangrijke beslissingen gemaakt moeten worden en een start gemaakt kan worden met introductie van Health Care Governance als een Good Governance-traject binnen de gezondheidszorg? Of zijn we op Curacao misschien nog niet klaar voor de praktische invulling van Good Governance en zeker niet als het inhoudt dat beleid niet alleen transparant wordt maar ook mede-opgesteld wordt door derden? Houdt het misschien tegelijkertijd het aandurven van een zekere kwetsbaarheid in waar we binnen onze cultuur nog niet klaar voor zijn? Nader onderzoek op dit gebied is gewenst en vereist. In een volgend artikel zal naar een antwoord gezocht worden op deze vragen.
Oprichting van de RvV
Prof. dr. D. Post heeft in zijn rapport getiteld ‘Pijnlijke keuzen bij schaarse middelen’ begin 2002 aangegeven dat er met spoed een wetgevingstraject opgestart moest worden, om een RvV te installeren. Dit rapport is toentertijd overhandigd aan de regering. Kort na het overhandigen van dat rapport heeft de regering, mede door de steeds nijpender wordende problemen van het Sint Elisabeth Hospital (Sehos), de Commissie Onderzoek Knelpunten in de Ziekenhuiszorg (COKZ) ingesteld. Deze commissie heeft een voorstel gedaan onder de titel ‘Geen woorden maar daden’ (juli 2002), om zeer snel per landsbesluit een RvV tot stand te brengen. De oprichting van de RvV werd in 2004 een feit. Het aanstellen van adviesorganen voor de gezondheidszorg, om zo de diverse betrokkenen in het veld bij het beleid met betrekking tot volksgezondheid te betrekken, was en is nog steeds een dringende noodzaak. Door het aanstellen van een dergelijk adviesorgaan komt er een centrale instantie waarmee overleg gepleegd kan worden over alle vraagstukken die betrekking hebben op de volksgezondheid. Daarnaast zal zo’n adviesorgaan een belangrijke functie kunnen vervullen bij het bevorderen van de samenwerking bij de uitvoering van de gezondheidzorg. Tevens is het in de moderne gezondheidszorg inmiddels onontbeerlijk dat ook de afnemers van de zorg, de patiënten, hun visie op de zorg naar voren kunnen brengen. Naast alle partijen in het veld heeft ook de overheid er belang bij om tot een gestructureerde communicatie met alle betrokkenen te komen. Dit werkt doelmatigheid en efficiency in de hand.
Bron: Antilliaans Dagblad
